Κυριακή, 19 Ιούλιος 2009

Blogoμαχίες....

Σε ποιον ανήκει το troktiko; Ποιος ανέβασε πρώτος την είδηση; Αλλάζει ο μάκης τις ώρες στις αναρτήσεις που κάνει στο zougla.gr ;
Μεγάλα ερωτήματα που απασχολούν την ανθρωπότητα. Και μέσα σε όλα αυτά τα δεινά, δύο δημοσιογράφοι που κινήθηκαν δικαστικά εναντίον του troktiko.blogspot.com , επειδή αναδημοσίευσε άρθρα εφημερίδων στα οποία γραφόταν ότι οι γυναίκες των δύο δημοσιογράφων, δουλεύουν στη G.I.A. (sic) .

Από τότε που οι δημοσιογράφοι, έπιασαν τα blogs για να θάβουν ο ένας τον άλλον, ξεκίνησαν όλες αυτές οι φασιστικές ενέργειες λογοκρισίας των blog. Έχουν τεράστιο μερίδιο ευθύνης για όλους τους blogoνόμους που πρόκειται να εφαρμοστούν. Και φυσικά, αν ποτέ κυνηγήσουν κανένα blogger , αυτός σίγουρα δε θα είναι δημοσιογράφος, μιας και όλο και κάποιο "
φίλο" θα έχει για να τη σκαπουλάρει. Οι "εκτός συναφιού" θα την πληρώσουν, για τους οποίους ενδεχομένως να γίνει κάποιο γκρουπάκι στο Facebook, κάποια "απεργία αναρτήσεων" ή κάτι σχετικό, και μετά να τους ξεχάσουμε και αυτούς.

Θες άνθρωπέ μου να έχεις το blog σου αλλά είσαι δημοσιογράφος στο επάγγελμα; Ωραία. Διαχώρισε το blogging από τη δημοσιογραφία, και γράψε και εσύ το μακρύ σου και το κοντό σου όπως κάνουν χιλιάδες άλλοι άνθρωποι στο διαδίκτυο. Αλλά μη μας πρίζεις ούτε για τα κουτσομπολιά του συναφιού σου, ούτε για τις δουλειές του αφεντικού σου! Έχω βαρεθεί να βλέπω να θάβουν και να αποθεώνουν εκδότες. Μέχρι και το Χελάκη έχω δει να υπερασπίζονται! Έλεος δηλαδή! :P

Υπάρχει πάντως ένα blog ενός δημοσιογράφου , το οποίο αν και δεν ανενεώνεται συχνά, μου άρεσε, γιατί είδα ενδιαφέρουσες αναρτήσεις (όσες μπορούσα να καταλάβω γιατί γράφει και Ισπανικά). Πρόκειται για το blog του Ιάσωνα Πιπίνη. Αν όλοι τους χρησιμοποιούσαν τα ιστολόγιά τους όπως αυτός ο δημοσιογράφος, τότε τα πράγματα στο internet, θα ήταν πολύ καλύτερα!

Παρασκευή, 3 Ιούλιος 2009

Για τον πραγματικό αθλητισμό!

Επιστρέφω μετά από καιρό για να στείλω και από εδώ μέσα ένα μήνυμα-κάλεσμα. Στο δεύτερο αιώνα της ιστορίας του, ο ερασιτέχνης Παναθηναϊκός βρίσκεται μπροστά σε μια κρίσιμη καμπή. Με το συλλαλητήριο στις 13 Απριλίου του 2008, καταφέραμε να αλλάξουμε τα πράγματα στον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό. Με την παρουσία μας στην πιο κρίσιμη συνέλευση του ερασιτέχνη Παναθηναϊκού, μπορούμε να βοηθήσουμε κι εμείς σαν οπαδοί να βρεθεί λύσει και να σωθούν όλα αυτά τα τμήματα, στα περισσότερα από τα οποία κρύβεται η πραγματική έννοια του αθλητισμού.
Τη Δευτέρα λοιπόν, 6/7 , στις 17:00, στο ξενοδοχείο St George Lycabettus.




Πέμπτη, 28 Μάϊος 2009

Mes que un club...

Μια ομάδα, την αγαπάς και τη στηρίζεις όχι μόνο για τις επιτυχίες της, αλλά για την ιστορία και τις καταβολές της. Μπορεί στην Ελλάδα (ευτυχώς μάλλον) το ποδόσφαιρο να μην είναι πολιτικοποιημένο όπως σε άλλες χώρες, αλλά για τους οπαδούς της Barca, η ομάδα τους δεν είναι μονάχα το τοπικό σωματείο της περιοχής, είναι ο πρεσβευτής της Καταλωνίας. H Barcelona, είναι ο πολιτισμός, η περηφάνεια, η αγωνιστικότητα και ο τσαμπουκάς της Καταλωνίας. Είναι πέρα για πέρα αληθινό λοιπόν το μότο "κάτι παραπάνω από ένα σωματείο..".
Μπορεί το χτεσινό να ήταν μονάχα το τρίτο Ευρωπαϊκό για την Barca, αλλά ήταν η απόλυτη δικαίωση για την ομάδα που έπαιξε μακράν το πιο θεαματικό ποδόσφαιρο τη φετινή χρονιά. Μια χρονιά που συμπεριλάμβανε και την εξάρα μέσα στο σπίτι της Ρεάλ! Γιατί τί είναι η Ρεάλ; Ο γάβρος της Ισπανίας. Κλεμμένα πρωταθλήματα σε όλα τα αθλήματα. Η ομάδα του Φράνκο, με γηπεδικές εγκαταστάσεις χαρισμένες απο την πολιτεία, διατάγματα με τα οποία πήρε παίκτες και πρωταθλήματα, η απόλυτη παράγκα που οραματίζεται ένας Κόκαλης και ένας Γκαγκάτσης.
Το καλό με την Barcelona είναι ότι αντιστέκεται όσο γίνεται σε αυτό που αποκαλούμε "modern football" . Είναι η μόνη ομάδα που δεν είχε χορηγό στη φανέλα και όταν έβαλε, αποφάσισε να πληρώσει και να μην πληρωθεί. Το logo της Unicef, ήταν μια κίνηση που μονάχα χαρά έδωσε στον κόσμο, όταν μπήκε στη φανέλα των Καταλανών. Αντίθετα, η Manchester United, (εξίσου αγαπημένη ομάδα για μένα) αν και είχε ξεκινήσει ως η ομάδα της εργατικής τάξης, σε απάντηση για τη Manchester City (την ομάδα των βιομηχάνων της πόλης), έχει καταλήξει πλέον να είναι το "πρότυπο" του modern football. Αυτό φυσικά, δεν είναι αρνητικό. Άλλες εποχές, άλλοι καιροί. Ο πρωταθλητισμός συνεπάγεται καλώς ή κακώς την αποδοχή των κανόνων του Modern Football.
Όσο όμως υπάρχει η Barca, πάντα θα υπάρχει κάτι που θα θυμίζει το ρομαντισμό μιας άλλης εποχής.
Viva Barca, Forza Catalunya λοιπόν!