Αύριο αλλάζουμε νταβά...

Έφτασε λοιπόν η ώρα. Οι Αμερικάνοι θα ψηφίσουν το νέο τους πρόεδρο. Το νέο μεγάλο αφεντικό του πλανήτη, που θα ορίσει τις τύχες δισεκατομμυρίων ανθρώπων σε όλη την υφήλιο. Πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν ότι αν εκλεγεί ο Ομπάμα, τα πράγματα θα είναι καλύτερα, τόσο για την Παγκόσμια ειρήνη όσο και για τα ελληνικά συμφέροντα. Ίσως όμως, πρέπει να θυμηθούμε τις 'ειρηνευτικές' παρεμβάσεις του τελευταίου δημοκρατικού προέδρου τους, Μπίλ Κλίντον, στα Βαλκάνια. Μην τρέφετε αυταπάτες. Τίποτα δε θα αλλάξει ριζικά. Η εξωτερική πολιτική τον Η.Π.Α. , χαρακτηρίζεται από συνέχεια, άσχετα από το ποιος κάθεται στην καρέκλα του προέδρου. Το δόγμα του παρεμβατισμού, έχει παγιωθεί και η μόνη ελπίδα για να αλλάξει, είναι να ξυπνήσουν οι αμερικάνοι πολίτες (πράγμα ουτοπικό δλδ).
Τί διαφορετικό περιμένουμε λοιπόν; Να μας υποστηρίξουν στη διαμάχη με τη FYROM; Να λύσουν το Κυπριακό; Να βελτιώσουν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις; Εμένα όλα αυτά δε με συγκινούν γιατί ξέρω ότι τα πραγματικά σημαντικά πράγματα θα παραμείνουν ίδια. Οι πιλότοι μας θα συνεχίσουν να πεθαίνουν στο Αιγαίο εν καιρώ ειρήνης και η αμερικανική βάση της Σούδας θα συνεχίσει να δηλητηριάζει με καρκινογόνες ουσίες την περιοχή. Η Ελληνική κυβέρνηση θα συνεχίσει να σπαταλάει δισεκατομμύρια δολάρια, για να αγοράσει όπλα από τους Αμερικανούς, στερώντας τα από την κοινωνική πρόνοια και την εκπαίδευση
Τί μπορεί να αλλάξει λοιπόν; Το χρώμα του αίματος; Όχι φυσικά. Αυτό μένει πάντα ίδιο, βαθύ, τρομακτικό, κόκκινο...