Mes que un club...

Μια ομάδα, την αγαπάς και τη στηρίζεις όχι μόνο για τις επιτυχίες της, αλλά για την ιστορία και τις καταβολές της. Μπορεί στην Ελλάδα (ευτυχώς μάλλον) το ποδόσφαιρο να μην είναι πολιτικοποιημένο όπως σε άλλες χώρες, αλλά για τους οπαδούς της Barca, η ομάδα τους δεν είναι μονάχα το τοπικό σωματείο της περιοχής, είναι ο πρεσβευτής της Καταλωνίας. H Barcelona, είναι ο πολιτισμός, η περηφάνεια, η αγωνιστικότητα και ο τσαμπουκάς της Καταλωνίας. Είναι πέρα για πέρα αληθινό λοιπόν το μότο "κάτι παραπάνω από ένα σωματείο..".

Μπορεί το χτεσινό να ήταν μονάχα το τρίτο Ευρωπαϊκό για την Barca, αλλά ήταν η απόλυτη δικαίωση για την ομάδα που έπαιξε μακράν το πιο θεαματικό ποδόσφαιρο τη φετινή χρονιά. Μια χρονιά που συμπεριλάμβανε και την εξάρα μέσα στο σπίτι της Ρεάλ! Γιατί τί είναι η Ρεάλ; Ο γάβρος της Ισπανίας. Κλεμμένα πρωταθλήματα σε όλα τα αθλήματα. Η ομάδα του Φράνκο, με γηπεδικές εγκαταστάσεις χαρισμένες απο την πολιτεία, διατάγματα με τα οποία πήρε παίκτες και πρωταθλήματα, η απόλυτη παράγκα που οραματίζεται ένας Κόκαλης και ένας Γκαγκάτσης.
Το καλό με την Barcelona είναι ότι αντιστέκεται όσο γίνεται σε αυτό που αποκαλούμε "modern football" . Είναι η μόνη ομάδα που δεν είχε χορηγό στη φανέλα και όταν έβαλε, αποφάσισε να πληρώσει και να μην πληρωθεί. Το logo της Unicef, ήταν μια κίνηση που μονάχα χαρά έδωσε στον κόσμο, όταν μπήκε στη φανέλα των Καταλανών. Αντίθετα, η Manchester United, (εξίσου αγαπημένη ομάδα για μένα) αν και είχε ξεκινήσει ως η ομάδα της εργατικής τάξης, σε απάντηση για τη Manchester City (την ομάδα των βιομηχάνων της πόλης), έχει καταλήξει πλέον να είναι το "πρότυπο" του modern football. Αυτό φυσικά, δεν είναι αρνητικό. Άλλες εποχές, άλλοι καιροί. Ο πρωταθλητισμός συνεπάγεται καλώς ή κακώς την αποδοχή των κανόνων του Modern Football.
Όσο όμως υπάρχει η Barca, πάντα θα υπάρχει κάτι που θα θυμίζει το ρομαντισμό μιας άλλης εποχής.
Viva Barca, Forza Catalunya λοιπόν!